سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
133
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شرح فارسى : [ كسى كه حد بر عهدهاش هست نبايد مجرم را رجم كند ] مرحوم مصنف مىفرماين : برخى از فقهاء فرمودهاند : كسى كه براى حقتعالى در عهدهاش حدّ ثابت است مجرم را رجم و سنگسار نكند . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم ورود نهى از آن مىباشد ، منتهى كلام در اينستكه نهى در اينجا دلالت بر تحريم داشته يا براى كراهت مىباشد هردو امر محتمل است : امّا احتمال كراهت بخاطر آنكه اصل عدم تحريم مىباشد . و امّا احتمال بحرمت به جهت آنكه ظاهر نهى دلالت بر حرمت دارد . سپس مىفرماين : ظاهر عبارت مرحوم مصنف دلالت دارد بر اينكه قول مزبور على وجه التحريم است زيرا مصنف عليه الرحمه آن را بطور [ قيل ] حكايت فرمود كه اين تعبير مشعر به تضعيف آن مىباشد و پرواضح استكه اگر رأى قائل اين قول كراهت مىبود تضعيف و تمريض آن معنا نداشت چه آنكه در كراهت اين امر هيچ جاى توقّفى وجود ندارد و اين تحريم است كه محل صحبت و ترديد مىباشد . قوله : للنّهى عنه : مقصود روايتى است كه مرحوم صاحب كافى آن را در ج ( 7 ) ص ( 188 ) به اين شرح نقل فرموده : علىّ بن ابراهيم ، از احمد بن محمّد بن خالد رفعه الى امير المؤمنين عليه السلام قال : اتاه رجل بالكوفه ، فقال : يا امير المؤمنين انّى زنيت ، فطهّرنى .